3D - Czy widzisz to samo co ja?

Wspomnij o 3D, a wielu z nas od razu przypomni sobie pionierskie filmy 3D, które po raz pierwszy zobaczyliśmy w kinie. Dla starszych z nas to może być przerażające doświadczenie, jak skaczący z ekranu kina rekin z filmu "Szczęki", które zszokowało publiczność, a dla młodszych czytelników pierwsze spojrzenie na niesamowity świat 3D w filmie "Avatar".

To coś, co utkwiło ci w pamięci, gdy po raz pierwszy usiadłeś w zaciemnionym kinie i założyłeś te dziwne czerwono-zielone okulary. I zapewne każdy z nas zastanawiał się, jak to właściwie działa?

Nie nowe, ale ewoluujące

Nadal możemy myśleć o 3D jako o stosunkowo nowym wynalazku, ale proste systemy istnieją od wielu lat. Są jednak dwa rodzaje technologii projektorów 3D, które dominują obecnie na rynku: aktywna i pasywna technologia 3D.

Aktywna projekcja 3D opiera się na wykorzystaniu sekwencji zmiany klatek z aktywnymi migawkami oraz okularów zasilanych baterią (aktywne) z przezroczystymi panelami LCD przed każdym okiem. Największym niedawnym ulepszeniem tej technologii jest możliwość dostarczania większej liczby klatek na sekundę z 60 do 120 na oko – zapewniając płynniejszy efekt z lepszą separacją.

Do stworzenia efektu 3D potrzebny jest tylko jeden projektor i można użyć dowolnej powierzchni projekcyjnej. Jest to również bardzo skalowalne rozwiązanie, ponieważ wiele projektorów można ze sobą zsynchronizować.

Jednak systemy Active są stosowane głównie w specjalistycznych obszarach, takich jak szkolenia medyczne, gdzie zapewniają wysokiej jakości obraz. Tylko określone modele projektorów mogą dekodować i synchronizować systemy 3D z aktywną migawką.Okulary są drogie i wymagają także ciągłej aktywnej łączności bezprzewodowej, co sprawia, że ich użycie w środowiskach rozrywki opartej na lokalizacji staje się wyzwaniem.